Rouwen om verlies heeft me een diepere verbinding met mezelf gegeven

Tijdens mijn opleidingen, systemisch werken, werden er verschillende thema’s behandeld. Bij mij was het thema rouw en levenslust een terug kerend thema. In vrijwel iedere opstellingen kwam de niet genomen rouw van mijn overleden jongere broertje naar voren. Toen ik 15 jaar oud was is mijn jongere broertje van 11 jaar verongelukt. In mijn beleving, hoe afschuwelijk ook, had ik dat inmiddels geaccepteerd. Dit is wat het leven je kan bieden. Het kan altijd nog erger, kon ik me zo bedenken.

In de opleiding wilde ik graag leren welke dynamieken er ten grondslag liggen in mijn gezin van herkomst. Waarom doe ik wat ik doe, vanuit welke positie reageer ik en voel ik.

Mijn opleidingsgenoten zag ik ook stukken doorleven met betrekking tot hun ouders. Dat wilde ik ook graag, ik wilde ook graag voelen hoe dat voor mij zat. Maar ik ervaarde mijn opstellingen en het gaf me inzichten maar ik voelde het niet echt binnenkomen.

Rouw is niet alleen het verlies van een dierbaar persoon in je leven. Rouw is ook verlies van een baan, een vriendschap, gezondheid, of het verlies van de hoop op een kind. Of iets waar je recht op had, liefde en aandacht, maar niet hebt gekregen. Neem je je verlies en mag het gevoeld worden? Zet je het vast of ga je er doorheen en pak je de winst. Meer levenslust.

Na het eerste gedeelte van de opleidingen wilde ik graag nog een keer gebruik maken van een plantmedicijnen. Plantmedicijnen zijn bijvoorbeeld Truffels of Ayahuasca. Dit had ik 1 keer eerder gedaan, wat me toen o.a. een inzicht had gegeven waardoor in de opleiding systemisch werken ben gaan doen. Zo hoopte ik nu inzicht te gaan ontvangen wat er verscholen ligt in de binding met mijn ouders. Ik boekte een Ayahuasca ceremonie.

Een Ayahuasca ceremonie is een setting waar je door het nuttigen van een thee gemaakt van plantcombinaties een reis maakt naar binnen en inzichten kan ontvangen vanuit je diepste zelf. Het wordt ook wel de “drank van de ziel” genoemd.

Tijdens de ceremonie probeerde ik me te verbinden met de intentie, “inzichten willen ontvangen met betrekking tot mijn ouders”. Ik zag vrijwel meteen een beeld van ons drie bij elkaar. (Ik, mijn oudere broer en jongere broertje). Ik voelde enorm veel verdriet, pijn en verscheurdheid, dit had ik nog nooit gevoeld. Ik voelde wat ik was verloren, niet alleen mijn broertje maar ook ons drieën. Maar het gekke was dat voelen was helemaal niet zo erg naar als je zou denken het was er, het klopte het was een ontzettende opluchting om met overgave te huilen en verdriet te hebben vanuit mijn diepste kern, een lichamelijke reactie die ik tot dusver niet meer kon. Ik ervoer een diepe ontspanning en opluchting in mijn lijf. Ik voelde MIJ. Dit is dus rouw en levenslust voelde ik. Ik kon nog meer begrijpen dat onze geest onbewust weg wil van pijn maar er daadwerkelijk mee zijn en het toelaten gaf me opluchting en een gevoel van compleetheid.

Ik wilde meer van dat voelen want dat brengt me iets. In mijn dagelijks leven, was het na de Ayahuasca ervaring, niet ineens dat ik als vanzelf bij mijn emoties kon. Het beschermingsmechanisme was er ook gewoon weer.

Een vriendin vertelde me van de verbonden ademhalingstechniek. Deze ben ik gaan toepassen. Hierdoor kon ik weer bij het voelen en naar binnen keren en heb ik nog vele stukken m.b.t. de rouw los kunnen laten.

De opstellingen van de opleiding systemisch werken rond mijn thema’s nam ik mee in de ademsessies. Zo vond ik een krachtige manier om vastgezette emoties los te ademen maar er ook iets anders voor in de plaats te zetten. Levenslust, lichtheid, rust.

In ben de ademcoach opleiding gaan volgen. En ik begon het toe te passen als ik ergens tegen aan liep. Zo ontstond Systemisch Ademwerk. Het dagelijks leven triggert me in situaties wat me uitnodigt om op onderzoek naar binnen te gaan. En Systemisch Ademwerk brengt me daar.
Daar waar je van streek raakt liggen de antwoorden onder verscholen.

Op mijn pagina ademwerk kun je meer lezen over ademwerk.