Stoppen met roken, ik ben toch niet echt verslaafd?
Een lekker sigaretje, of een rookgordijn? Wat zit er onder de verslaving, leef je achter een rookdamp?
Stoppen met roken, waarom zou ik?
Stoppen met roken waarom zou ik? Ik rookte niet te veel en zag het niet echt als een verslaving. Waarom zou ik mezelf die druk van het stoppen met roken opleggen? Totdat ik begin dit jaar begon te merken dat ik neerslachtig werd na het roken van een sigaret. Zou het echt van de sigaret komen dacht ik? Ik was met mijn gezin de laatste week van januari 2022 op wintersport en zo had ik, een paar momenten dat ik graag even op het balkon van onze hotel kamer een sigaret ging roken. Enkel het begon me op te vallen dat ik me daarna helemaal niet zo fijn voelde.
Hoe sigaretten een onderdeel waren van mijn leven
Voordat ik zwanger werd rookte ik iedere dag een aantal sigaretten. Toen ik in 2016 zwanger was stopte ik helemaal. Onze zoon werd geboren en hij had veel last van zijn darmpjes waardoor hij veel huilde overdag. Ik voelde me erg onrustig en even uitchecken met een sigaret vond ik erg prettig. Op een gegeven moment minderde ik overdag weer met roken omdat Vigo ouder werd en ik liever niet met hem erbij wilde roken. Maar iedere avond, dat bleef ik wel doen, dat was echt even mijn moment waar ik ook naar uit ging kijken.
Rookgordijn
In december 2021 ben ik na 17 jaar gestopt met mijn kantoorbaan bij een installatiebedrijf. En had een aantal maanden rust ingepland. Maar het roken voerde ik de eerste maand zonder problemen op. Ik bracht Vigo naar school en dacht al aan een de koffie met een sigaret. Lekker even in mijn bubbel achter mijn rookgordijn. Toch wel een verslaving?
Roken maakte me ineens somber en onrustig
Totdat ik in januari begon te merken dat het roken me niet meer bracht wat ik eerder als prettig ervaarde. Na het roken voelde ik me somber en had ik een oordeel over mezelf, werd onrustig en een beetje weggezogen in de zwaarte. Ik had tijd en ruimte. Maar ging dan in strijd met mezelf, ga ik iets nuttigs doen, of ga ik ontspannen en doen waar ik zin in heb?
Ik ben toen gaan opschrijven hoe ik me voor het roken voelde en erna en zo ben ik flink gaan minderen en uiteindelijk al snel gestopt met de dagelijkse rookerij. Met de nodige uitglijers. Het zat toch wel behoorlijk in mijn systeem verweven. Zeker de handeling niet meer hoeven doen en dat het niet meer prettig voelde was heel erg gek en ik miste het ook echt wel een tijdje.
Hoe een verslaving soms niet meer zo nodig is
Het even uitchecken achter mijn rookgordijn en een bepaalde spanning in mijn lijf wegroken leek niet meer nodig. Door middel van systemisch werk, ademsessies en plantmedicijnen heb ik onderliggende trauma’s en patronen kunnen herkennen, erkennen en kunnen integreren. Waarna ik behoefte kreeg naar meer rust in mezelf en de rookverslaving juist voor onrust ging zorgen. Het is niet zo dat de momenten dat ik zin heb in een sigaret helemaal weg zijn of dat ik nooit meer iets anders in de plaats zoek. Maar het nodigt me dan wel uit om op onderzoek te gaan in mezelf op welke momenten dat dan is.
Hoe sigaretten nu een onderdeel zijn in mijn leven
Als de gelegenheid zich voor doet dan steek ik nog wel eens een sigaret op maar met een andere insteek of opsteek. De behoefte om iedere dag te vertrekken in mijn bubbel met een sigaret die is er gelukkig niet meer.
Het één maakt plaats voor het ander
En elk voordeel heeft een nadeel, het geen plaats maakte voor de sigaret in maart was spijsverteringsklachten en die werden steeds iets erger. Ik werd intolerant voor tarwe en suiker en heel moe. En werd bewust dat ik niet voldoende voedingstoffen kan opnemen. En dat heeft zijn uitwerking fysiek, mentaal en energetisch. Dus het rookgordijn optrekken brengt wel wat te weeg. Maag en darmen staan ook voor, "wat vind ik nog moeilijk te verteren in het leven", "wat is er aan het gisten". Nu dacht ik dat ik al aardig het een en ander aan had gekeken maar blijkbaar is er nog iets wat ook mijn nieuwsgierigheid weer wekt.
